BMW 2002 in het gouden avondlicht

van Jan Keteleer

Toen ik begon met het schilderen van deze BMW 2002, was ik niet op zoek naar een auto. Ik was op zoek naar een gevoel. De late zon stroomt over de afgeronde neus, weerkaatst op de chromen bumper en verandert de ronde koplampen in kleine, gloeiende manen. Voor de lucht koos ik warme okerkleuren en zacht gebrand oranje, die ik liet versmelten met de dieporanje carrosserie van de auto.

De weg eronder vervaagt in losse, gestructureerde penseelstreken, alsof het asfalt zelf zich elke reis herinnert. Ik heb de achtergrond bewust rustig gehouden: een rij populieren, een vleugje van een Europees dorp, schaduwen die lang en blauw uitstrekken. Hier rust de auto, maar toch lijkt hij klaar om te vertrekken.

Voor mij is de BMW 2002 meer dan een klassieker uit 1968. Hij draagt de herinnering aan gezinsuitstapjes, aan open ramen en gedeeld gelach, aan een tijd waarin autorijden aanvoelde als een ontdekkingstocht. Door zijn strakke lijnen en eerlijke verhoudingen te schilderen, moest ik nadenken over hoe voorwerpen onze verhalen vasthouden, lang nadat de momenten voorbij zijn.

Ik hoop dat je je eigen herinnering in dit schilderij terugvindt. Misschien een zonovergoten weg die je ooit hebt afgelegd, of een dierbare die naast je zat. In die stille herkenning, over onze verschillende wegen heen, ontmoeten we elkaar.