Berlijn - Potsdamer Platz van Thomas Bugdoll

De Potsdamer Platz is na de hereniging heringericht. Het geheel van hoogbouw en futuristische nieuwbouw vormt een geheel eigen wijk.

De Potsdamer Platz werd door architecten als een hele stadswijk gepland. Met succes - de cafés, bioscopen en winkelvoorzieningen tussen de futuristische hoogbouw worden gebruikt door zowel Berlijners als toeristen. De berekening van de stadsplanners heeft gewerkt: De Berlijners hebben zeer goed gereageerd op de cafés, bioscopen en de grote winkelgalerij van de nieuwe Daimler City. Op 6,8 hectare tussen de Potsdamer Platz en de Reichpietschufer is een heel nieuw stadsdeel ontstaan.

Vanaf de Potsdamer Platz betreedt men de wijk als door een stadspoort: twee hoge gebouwen van Piano/Kohlbecker (links) en Hans Kollhoff (rechts) omsluiten de Alte Potsdamer Straße, die hier zijn vooroorlogse loop hervat. Rechts volgen de gebouwenblokken van Lauber & Wöhr en José Rafael Moneo (Hotel Hyatt), links het Weinhaus Huth, het enige overgebleven oude gebouw, en de winkelgalerij omzoomd door gebouwen van Piano/Kohlbecker en Richard Rogers (richting Linkstraße).

Het centrum van de wijk is Marlene-Dietrich-Platz, dat wordt gedomineerd door het dubbele gebouw van het casino en het muziektheater met zijn grote dak (Piano/Kohlbecker). Piano en Kohlbecker ontwierpen ook het Debis-hoofdkwartier aan het Landwehrkanal. In het midden van het 163 meter lange bouwblok strekt zich het atrium met glazen dak uit, waarvan de omtrek in drie etappes telkens één verdieping hoger wordt en geleidelijk uitmondt in de hoogbouw die het hoofdgebouw vormt. Deze 85 meter hoge glazen "kantoortoren" heeft een tweede gevel aan de zuid- en westzijde om energie te besparen.