Boulevard Montmartre, namiddagzon, in Parijs, Camille Pissarro
Na een verblijf van zes jaar in de landelijke Éragny, Pissarro terug naar Parijs, waar hij schilderde een aantal series van de Grands Boulevards. Het onderzoeken van het uitzicht vanuit zijn woning in het Grand Hôtel de Russie in het begin van 1897, Pissarro verwonderd, dat hij kon 'zien langs de gehele lengte van de boulevards' met 'bijna een vogelvlucht van rijtuigen, omnibuses, mensen, tussen de grote bomen, grote huizen die moeten direct worden ingesteld.'
Pissarro zou gedurende zijn lange schildersleven bij voortduring blijven experimenteren, voortdurend op zoek naar ontdekkingen, verandering en vernieuwing. Aan het einde van de negentiende eeuw geloofde hij dat het maken van seriewerken hem de artistieke vrijheid verschafte waar hij naar streefde. Zijn hart lag bij het verkennen van veranderende licht- en weereffecten, op verschillende momenten op de dag en verschillende tijden van het jaar: een impressionistisch beginsel bij uitstek. De veertien doeken die hij in 1897 maakte van de 'Boulevard Montmartre', een der grootste boulevards van Parijs, getuigen daar bij uitstek van. Hij schilderde deze serie vanuit zijn hotelkamer in het 'Grand Hôtel de Russie', hoog gelegen boven de rue Drouot. Pissarro werkte van februari tot maart aan zijn reeks.
