De Moeder en Zuster van de Kunstenaar, Berthe Morisot uit de oude meesters collectie

De Moeder en Zuster van de Kunstenaar, Berthe Morisot

In een recensie uit 1876 noemde een sarcastische criticus de deelnemers aan de tweede impressionistische tentoonstelling "vijf of zes gekken - waaronder een vrouw - een groep ongelukkige wezens". Berthe Morisot is de vrouw op wie hij zinspeelde. Morisot, een oorspronkelijk lid van de groep, toonde in zeven van de acht tentoonstellingen en droeg financieel bij aan de ondersteuning van de impressionistische beweging. De Moeder en Zuster van de Kunstenaar, een van Morisot's grootste werken, werd tentoongesteld op de Salon van 1870 en misschien opnieuw in 1874 op de eerste impressionistische tentoonstelling.

Het schilderij, een familieportret en een intieme huiselijke genrescène, is begonnen toen Morisots zus Edma Pontillon in de winter van 1869-1870 bij haar familie verbleef in afwachting van de geboorte van haar eerste kind, een zwangerschap die discreet werd vermomd door Edma's losse witte ochtendjas. Morisot wilde het schilderij graag naar de Salon sturen en vroeg Manet om advies. Op de laatste dag voor de inzendingen bezocht hij het huis van Morisot. Uit Morisots correspondentie blijkt dat Manet, in plaats van mondelinge suggesties te doen, de figuur van de moeder van de kunstenaar uitgebreid herschilderde. Manet's zachtaardige steno, gezien in de gelaatstrekken en zwarte jurk van de moeder, verschilt duidelijk van de nerveuze verfijning van Morisot's aanraking in de gelaatstrekken van haar zus, de bloeme