De Wallen Amsterdam Nederland van Hendrik-Jan Kornelis

De Wallen liggen in het oudste deel van Amsterdam. De Oude Kerk, het oudste nog bestaande gebouw van de stad, en de Warmoesstraat dateren van de 13e eeuw.

Vóór 1385 werd Amsterdam in het westen afgeschermd met een gracht (nu de Nieuwezijds Voorburgwal) met daarbuiten een aarden wal met palissade, en in het oosten hetzelfde (nu de Oudezijds Voorburgwal). Omstreeks 1385 werden de vestingwerken van Amsterdam daarbuiten uitgebreid met nieuwe grachten met wallen: Nieuwezijds Achterburgwal (nu de Spuistraat) in het westen en Oudezijds Achterburgwal in het oosten. Zo ontstond het gebied dat in de twintigste eeuw "de Wallen" genoemd werd.

Tot 1578 werd het gebied Oudezijde gekenmerkt door vele kloosters. Na de Alteratie kregen de kloosters van het nieuwe, overwegend calvinistische stadsbestuur andere bestemmingen zoals weeshuis of tuchthuis.

Al in een vroeg stadium, 15e eeuw of eerder, vond in het iets ruimer genomen gebied Oudezijde prostitutie plaats, wellicht niet meteen exact in de straten waar vandaag de prostitutie is. Sindsdien is de prostitutie er nooit weg geweest. Sinds de 15e eeuw of eerder zijn bordelen en andere prostitutiegelegenheden in ieder geval te vinden in het gebied Oudezijde, regelmatig ook in andere stadsdelen. Sinds 1578 wordt in Amsterdam regelmatig hoererij of facilitering ervan strafbaar gesteld en werden de betrokkenen verjaagd.

Eind 19e eeuw, en rond 1920 nog steeds, waren de Zeedijk en het aangrenzende Wallengebied totaal verkrot, maar ook toen werd er prostitutie bedreven, deels tippelprostitutie.

In de jaren 1930 vond er al raamprostitutie plaats. Prostituees mochten van de politie niet in de deuropening klanten lokken, maar wel achter het raam zitten met de gordijnen op een klein kiertje.[4] Vanaf de jaren 1960 nam in het Wallengebied de prostitutie sterk toe.