De kleuren van het afscheid van Acharya Fotografie

Stralend rood ontmoet warm oranje, geel en de laatste sporen van groen. Tussen de verkleurende bladeren hangen de bessen als kleine kleurvlekjes – krachtig, rond en glanzend. In het zachte licht komen ze duidelijk naar voren, terwijl de omgeving steeds meer in kleur en onscherpte vervaagt. Het weelderige groen van de zomer begint te verdwijnen. De bladeren verliezen langzaam hun oorspronkelijke kleur, veranderen en zullen uiteindelijk vallen. Tegelijkertijd zijn de vruchten rijp geworden. Wat weken en maanden lang is gegroeid, bereikt zijn rijpheid juist op het moment dat de plant zich begint terug te trekken.

Misschien ligt juist daarin de bijzondere schoonheid van de herfst: hij verbindt overvloed en vergankelijkheid met elkaar. De natuur lijkt nog één keer alles te laten zien, voordat ze stiller wordt.

Fotografisch gezien leeft het beeld van deze tegenstelling. De intens rode bessen hebben een bijna tastbare aanwezigheid, terwijl de achtergrond alleen nog bestaat uit zachte vlakken van goud, oranje, rood en groen. Vormen verliezen daar hun betekenis. Wat overblijft, is kleur.

Verandering gebeurt zelden van het ene moment op het andere. Vaak begint ze onmerkbaar. Een blad verkleurt. Het licht wordt zachter. De dagen worden korter. Pas achteraf beseffen we dat er al iets op het punt stond te verdwijnen. De vruchten herinneren ons eraan dat ontstaan en vergaan tegelijkertijd plaatsvinden. Terwijl iets eindigt, is er al lang iets anders ontstaan.

Misschien wil deze afbeelding ons laten zien hoe mooi verandering kan zijn.