De laatste reis van de Sigurður Gísli van Gerry van Roosmalen

Op het zwarte zand van Landeyjarsandur ligt het wrak van de Sigurður Gísli VE 127. Wat nu nauwelijks meer dan een houten geraamte is, was ooit een zeewaardig vissersschip.

De Sigurður Gísli werd in 1946 gebouwd in Skredsvik in Zweden, van eikenhout. Het schip was bijna honderd ton groot en kreeg oorspronkelijk de naam Sigurður SI 90. De eerste eigenaar was Sædís h/f uit Siglufjörður. In 1967 veranderde zijn bestemming. Het schip werd verkocht aan Sigurður Gísli Bjarnason in Vestmannaeyjar en kreeg de naam waaronder het nu nog voortleeft: Sigurður Gísli VE 127.

Jarenlang deed het schip dienst vanuit de Westmaneilanden. In 1974 sloeg het noodlot toe. Tijdens een vaart vanaf de eilanden, waarbij het onder meer cement en hout vervoerde, brak er brand uit aan boord. De bemanning moest het schip verlaten.

Na de brand was de Sigurður Gísli niet meer te redden. Het schip werd naar de kust gebracht en op het strand bij Bakki gezet, op Landeyjarsandur. Het was geen schip dat hier door een storm op het zand werd geworpen. Het werd hier achtergelaten nadat het door de brand verloren was gegaan. Op 29 november 1974 werd het officieel uit het scheepsregister geschrapt.

Sindsdien heeft de kust het werk overgenomen. Het zwarte zand heeft de romp langzaam begraven en weer vrijgegeven, terwijl wind en water het hout steeds verder hebben aangetast. Van het schip dat ooit tussen Siglufjörður, Vestmannaeyjar en de open zee voer, resteert nu alleen nog het geraamte.

Daar, op het zwarte strand van Landeyjarsandur, eindigde zijn reis.