De uitgestrektheid van het Rijnland

van Walter G. Allgöwer

Boven de Poller Wiesen hangt een hemel vol drama. Zware wolken trekken als donkere gedachten over de Rijn, maar daartussen breken heldere lichtstralen door en werpen een zilverachtige glans op het water. De brede rivier stroomt onverstoorbaar naar haar bestemming, alsof ze elk verhaal kent dat deze stad al eeuwenlang vergezelt.
Aan de overkant rijst Keulen op in zijn onmiskenbare gedaante. De moderne Kranhäuser lijken gedurfd boven de Rijn te zweven, symbolen van een stad die zichzelf steeds weer opnieuw uitvindt. Daarnaast overspant de Severinsbrug het water, terwijl verder aan de horizon de torens van de dom naar de hemel reiken. Ze staan daar als stenen bewakers van de tijd, onbewogen tussen verleden en heden.
Op de voorgrond trotseert een enkel plukje droog gras de ruwe steen van de oeverversterking. Bewogen door de wind, getuigt het van doorzettingsvermogen en stille volharding. Tussen de hoekige basaltblokken en de gladde golven ontstaat een zacht dialoog tussen natuur en stad.
Schepen varen voorbij, wolken drijven voorbij, licht en schaduw wisselen van rol. Maar de Rijn blijft de verbindende schakel die alles bij elkaar houdt. Wie hier even blijft staan, voelt hoe Keulen zijn vele gezichten laat zien: druk en sereen, modern en rijk aan tradities, krachtig en tegelijkertijd vol stille poëzie . . .