De woeste oostpunt van Madeira van Walter G. Allgöwer

Een stille schreeuw van steen rijst in het oosten van Madeira op in de azuurblauwe Atlantische Oceaan – de Ponta de São Lourenço, een vulkanisch schiereiland dat met zijn kale, bijna boomloze landschap een fascinerend contrast vormt met het verder zo weelderig groene binnenland van het eiland. Het is alsof de aarde hier haar diepste kleuren onthult: lagen van rood, bruin en zwart, gevormd door oeroude lavastromen, tekenen een bizarre en toch gracieuze rotskust. Langs de adembenemende steile kust slingert het populaire wandelpad PR8, de Vereda da Ponta de São Lourenço, een pad van gemiddelde moeilijkheidsgraad dat talloze wandelaars aantrekt. In de verte, op de door de wind geteisterde paden, zijn de talrijke wandelaars te zien als kleine, kleurrijke stipjes die de uitgestrektheid van Europa en de ongetemde schoonheid van dit Portugese eiland bewonderen. Elke stap op het rotsachtige en soms gladde terrein is een reis door de tijd, een ervaring die de zintuigen prikkelt en de geest bevrijdt. De eenzame hut (Casa do Sardinha) in een dal biedt een moment van rust, voordat de laatste, steile klim naar het hoogste punt, de Bico do Furado, lonkt, vanwaar een onvergetelijk panoramisch uitzicht op de voor de kust gelegen eilanden Ilhéu da Cevada en Ilhéu do Farol zich ontvouwt.