Ford Fairlane Crown Victoria bij zonsondergang

van Jan Keteleer

Toen ik deze Ford Fairlane Crown Victoria uit 1955–1956 schilderde, was ik niet alleen op zoek naar een auto. Ik was op zoek naar een gevoel: die stille pauze aan het einde van een lange weg, wanneer de wereld goudkleurig wordt. De tweekleurige lak in blauwgroen en crèmekleur trok als eerste mijn aandacht. Die kleuren ademen een tijdperk van optimisme uit, en ik wilde dat ze zouden schitteren tegen de achtergrond van het landschap. Ik liet de chromen grille, de bumper en die kenmerkende ronding het laatste licht vangen, zodat de auto lijkt mee te ademen met de lucht.

Eromheen gloeien glooiende heuvels in oker en amber, terwijl donkere bomen aan de randen de wacht houden. Boven verzamelen de wolken zich in diepe blauwe en paarse tinten, opengescheurd door een warme zonsondergang nabij de horizon. Die spanning tussen warm en koel vormt voor mij de kern van het werk. Het weerspiegelt hoe herinneringen werken: heldere momenten die in de schaduw worden bewaard.

Ik heb het oppervlak opgebouwd met impasto, dikke, reliëfachtige verfstreken die je bijna kunt aanraken. Elke whitewall-band en elke weerspiegeling op de panoramische voorruit is gevormd door zichtbare penseelstreken, niet door gepolijste details.

Dit schilderij nodigt je uit om samen met mij even stil te staan op die onverharde weg. Misschien herken je een weg die je ooit hebt afgelegd, en wie er naast je zat.