Ford Super Deluxe op een Golden Overlook

van Jan Keteleer

Ik heb deze Ford Super Deluxe geschilderd zoals ik me de stilte aan het einde van een lange dag herinner: warm, rustig en vol mogelijkheden. De auto staat op een stoffig uitkijkpunt op een zandweg, terwijl de diepe bordeauxrode carrosserie het laatste gouden licht vangt. Ik heb dikke impasto-streken – verf die zo dik is aangebracht dat ze van het doek afsteken – elke ronding van de motorkap en de spatborden laten vormgeven, zodat het zonlicht in de kleur lijkt te leven.

Daaronder strekt het landschap zich uit in oker, sienna en gedempt blauw. Een bleke zandweg slingert door de vallei en verdwijnt in nevelige heuvels, en ik volgde die met mijn penseel zoals een reiziger een weg volgt zonder te weten waar die eindigt. De lucht gloeit in geel, goud en crème, zacht als een ingehouden adem.

Ik bleef het langst hangen bij de chromen grille en de ronde koplampen. Voor mij voelen ze aan als een gezicht, geduldig en vriendelijk, dat samen met ons naar de horizon kijkt. Deze auto heeft ooit gezinnen, hoop en alledaagse dromen door Amerika vervoerd.

Als ik naar dit schilderij kijk, zie ik meer dan alleen een klassieke auto. Ik zie de reizen die we delen, de pauzes die we nodig hebben, en de schoonheid die wacht waar de weg een bocht maakt.