Frida met papegaaien en meloen van Karen Nijst

Getekend portret van Frida, geïnspireerd door de prachtige foto die Nickolas Muray van haar maakte in 1939. En Frida's schilderijen: "Tree of hope, stand fast!", "Still Life with Parrot and Fruit", en een vleugje van "The Bride Frightened at Seeing Life Opened". Deze werken heeft zij in de laatste jaren van haar leven gemaakt.

Alhoewel verschillende elementen zeker herkenbaar zullen zijn, blijft dit een fantasietekening en ik heb alles naar eigen gevoel getekend en gekleurd. De papegaaien die je hier ziet, zul je niet op het werk van Frida terugvinden, alhoewel zij vaak papegaaien (en andere exotische) dieren heeft geschilderd.

De lucht in de achtergrond van het portret is geïnspireerd door "Tree of hope, stand fast!" (1949), geschilderd door Frida tijdens een periode van bedlegerigheid na een ruggengraatoperatie. Hoewel het niet direct te vinden is, vermoed ik dat de overgang van een helderblauwe lucht naar een donkere, ietwat onheilspellende nacht haar wisselende emoties uit die tijd weerspiegelt.

Frida staat minder bekend om haar stillevens, maar in haar latere jaren creëerde ze diverse werken met fruit, waaronder de watermeloenen die je in dit portret ziet. De kleuren van de watermeloen - rood, wit en groen - symboliseren de Mexicaanse vlag en worden vaak geassocieerd met de Dia de los Muertos (Dag van de Doden), waarop de overledenen worden afgebeeld terwijl ze watermeloenen eten.

De oorbellen in het portret bevatten portretjes van Frida's zus Cristina Kahlo en Diego Rivera. Cristina was Frida's nauwste zus en stond haar zowel fysiek als emotioneel bij tijdens moeilijke tijden. Hun relatie kende echter ook moeilijke momenten, vooral toen Diego Rivera een affaire met Cristina begon. Dit veroorzaakte veel pijn en jaloezie bij Frida, wat leidde tot conflicten binnen de familie Kahlo. Uiteindelijk werden de relaties hersteld, en Frida werd zelfs een liefhebbende tante voor Cristina's kinderen.