George Lambert, De dochter van de kraker, 1924 van Atelier Liesjes

Toen de “Squatter's Daughter” voor het eerst werd getoond, verkondigden, voor zover ik weet, slechts drie Australische kunstenaars de originaliteit en waarheid ervan. Zo'n breuk met het zachte sentiment en oppervlakkige tekeningen stuitte op beschermende tegenstand; dit was bijna een aanval op het gevestigde inkomen. Het werd hard, onwaar en onsympathiek uitgesproken. Tegenwoordig weten we dat dit landschap de grootste lokale waarheid, de allerhoogste tekenkunst en ontwerp bezit, en de geest van Australië uitademt.

De krakersdochter zorgde voor opschudding in Australië toen het in 1924 voor het eerst werd tentoongesteld, omdat Lambert een nieuwe manier creëerde om naar het Australische landschap te kijken. Hij assimileerde het blauwe en gouden palet dat Streeton had gebruikt om de hitte en schittering van het Australische tafereel over te brengen, maar hij ging van een intuïtieve reactie op het landschap over op een meer formalistische benadering. Hij vereenvoudigde de driehoekige massa van de heuvel en scherpte de contouren ervan aan, en bracht dit in evenwicht met de sterke verticale lijnen van de bomen en de horizontale strook groen gras in het midden onderaan. Lambert schilderde met strak gecontroleerde penseelstreken, waardoor het beeld stil, maar levensecht lijkt, waarbij de bomen en het gras worden afgebakend door een scherp, sprankelend licht.

Onze interesse in verhalen moedigt ons aan om naar het schilderij te kijken alsof het een afbeelding is van een bepaalde persoon op een specifieke plaats op een bepaald moment. We merken op dat het meisje, Gwendolyn ('Dee') Ryrie in wit overhemd en rijbroek, haar paard (dat Lambert haar had gegeven) over het familiebezit in Michelago leidt, ergens tijdens Kerstmis en Nieuwjaar 1923–24. Lambert had Dee's vader, generaal-majoor Sir Granville Ryrie, in 1918 ontmoet toen hij tijdens de Eerste Wereldoorlog als officiële oorlogskunstenaar in Palestina diende. Na zijn terugkeer naar Australië in 1921 werd hij een regelmatige bezoeker van het landgoed Ryrie aan de rand van Canberra.

Lambert had zich verheerlijkt in het schilderen van het Palestijnse landschap als onderdeel van zijn oorlogswerk, en hij keerde terug naar Australië met als doel beelden te schilderen die 'voor altijd een verslag zouden zijn van het leven in de bush door iemand die het echt weet'.2 In The Squatter's Daughter creëerde hij een 20e-eeuws beeld van de squattocratie, van succes, van een vrouw die de leiding heeft over haar terrein (in tegenstelling tot de mannelijke arbeid die Frederick McCubbin en Tom Roberts aan het eind van de 19e eeuw portretteerden).George