Het oog van de grote zilverreiger van Christian Peters

Een abstract ogende zwart-witfoto van een grote zilverreiger, of eigenlijk een weerspiegeling ervan. De reflectie op het schaduwrijke wateroppervlak was het uitgangspunt voor deze foto. Door te vergroten, het contrast te verhogen en andere bewerkingen uit te voeren, en vervolgens te upscalen, werd het mogelijk om het volledig gepixelde oppervlak te verkrijgen, wat hier opzettelijk is gedaan om de abstracte indruk te wekken.
De inspiratie voor deze foto was de stoïcijnse kalmte van de vogel. Hij kan lange tijd roerloos in het water staren. Dan lijkt hij levenloos, versteend, bevroren. Maar dat is zijn tactiek. Op het juiste moment ziet hij de vis en slaat toe. Deze kalme, volledige concentratie, zonder opgemerkt te worden door de buitenwereld, is wat deze foto moet laten zien.
Het is een beeld dat niet gepland kan worden. Het ontstaat gewoon en pas tijdens de verwerking realiseer je je het potentieel, de boodschap, het speciale eraan.
In dit geval is het bijzondere zeker dat het anders is. Anders dan wat je zou verwachten van een natuurfoto. In plaats van scherpe scherpte, is precies het tegenovergestelde, alles is wazig, korrelig. In plaats van levendige kleuren, alleen grijstinten. De nek en snavel zijn afgesneden. Dit is ook opzettelijk, om de meer abstracte lijnen te benadrukken. Eenvoud en minimalisme benadrukken het statement: concentratie. Maar ze laten ook ruimte voor andere interpretaties. Dat wordt aan de kijker overgelaten.