Hippoliet Van Heesvelde - Zomer, 1932

van Atelier Liesjes

Een zomerlandschap, geschilderd alsof de verf zelf landschap is geworden. De hemel neemt bijna de helft van het doek in beslag: een lucht van gebroken wit, parelgrijs en room, opgebouwd uit korte, krullende streken die elkaar overlappen als schubben. Daaronder loopt een donkere band van bomen en struiken, met bladeren die in dikke klodders groen, olijfgroen en geelgroen op het doek zijn gezet. Op de voorgrond ligt een weide; het gras is niet geschilderd maar geboetseerd, met rechtopstaande streken in geelgroen en oker, zodat het lijkt te waaien. Links van het midden staan twee kleine figuren in donkere kleding, bijna onopvallend tussen al dat groen; een rood accent geeft hun een plek in het licht.
Van Heesvelde werkte met een penseel en een paletmes en liet de verf dik op het doek staan. Dat impasto geeft het werk een bijna tastbare oppervlaktestructuur: je ziet de beweging van de hand, de snelheid van het schilderen, de zin om de zon en de warmte van een Vlaamse zomerdag vast te leggen zonder ze te willen ontleden. De stijl balanceert tussen impressionisme en expressionisme: de kleuren zijn natuurgetrouw, maar de toets is heftig en eigenzinnig.
De kleuren zijn die van een zomerdag op het Vlaamse platteland: krijtwit, room, sapgroen, okergeel en mosgroen, hier en daar een koel grijsblauw. Het thema is de zomer zelf, de hitte die boven het land hangt en het gonzen van het gras. Het gevoel dat het werk oproept is warmte, vitaliteit en een zekere onrust - een landschap dat nooit helemaal stil is.
Hippoliet Van Heesvelde (1904-1945) was een Belgisch schilder die in een krachtige, materiële stijl landschappen en boerenerven vastlegde. Een 'Zomer' van zijn hand uit 1932 berust in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen.
Een uitgesproken, textuurrijk werk voor liefhebbers van modernistische landschappen en Vlaamse schilderkunst.