Hollandse sandwich

van Eva Drbalova

Ik noem deze foto De Nederlandse Sandwich. Bakstenen en fietsen.

Ik ben trots op deze foto omdat er op verschillende niveaus balans in zit. Er is symmetrie, maar ook ritme en herhaling. En dan is er het verhaal. Drie mensen, waarvan er één in een raam staat en twee anderen zich schuin daaronder, tussen de fietsen, bijna onopgemerkt bevinden. Een man en een vrouw.

Stiekem hoop ik altijd dat die twee elkaar op de een of andere manier hebben ontmoet. En niet alleen op mijn foto.

Wat me aanspreekt in dit beeld, is dat je blik steeds iets anders ontdekt. Je kunt de foto op verschillende manieren croppen en toch blijft de compositie in balans. Er zijn meerdere lagen, zowel letterlijk als figuurlijk. De vaste, massieve structuur van de fietsenstalling vormt het decor, terwijl de mensen er slechts voor een kort moment deel van uitmaken.

Eigenlijk zou ik deze foto graag op een heel groot formaat willen afdrukken. Zo groot dat je, afhankelijk van hoe dichtbij of veraf je staat, een heel andere ervaring krijgt. Van een afstand zie je de compositie als geheel. Dichterbij ontdek je details die je eerder misschien niet waren opgevallen.

Voor mij is dat wat een foto interessant maakt: dat hij je blijft verrassen, ook als je er al vaker naar hebt gekeken.