Honda NSR500: De klank van snelheid van Jan Keteleer

Ik heb de Honda NSR500 geschilderd zoals ik me mijn eerste indruk ervan herinner — als iets dat levendiger is dan metaal. Op het doek leunt de motorfiets naar een onzichtbare bocht, waarbij het voorwiel zich vastbijt in een strook nat asfalt, terwijl de wereld erachter vervaagt tot bewegingsstrepen. Ik wilde dat de snelheid aanvoelde als een ingehouden adem, een moment dat zweeft tussen angst en vrijheid.

Het kleurenpalet weerspiegelt mijn gemoedstoestand van die dag: diepe kobaltblauwe schaduwen, gesmolten rode tinten die door de kuip heen bloeden, en glinsteringen van chroom die een licht vangen dat ik meer verbeeldde dan zag. Elke penseelstreek is een kleine bekentenis. Waar de uitlaatgassen vervagen tot mist, dacht ik na over hoe snel alles waar we van houden aan ons voorbijglijdt.

De rijder blijft gezichtsloos, en dat is bewust. Ik zie mezelf daar, en misschien zie jij jezelf er ook wel in — voorovergebogen, op jacht naar iets dat net buiten bereik ligt. Dit schilderij gaat niet alleen over een legendarische racemachine. Het gaat over de moed die nodig is om in beweging te komen, je in te zetten en op de weg te vertrouwen wanneer de uitkomst onbekend blijft.

Ik bied dit werk aan als een gedeelde herinnering aan het momentum, in de hoop dat het bij jou dezelfde rusteloze, hoopvolle hartslag opwekt die het bij mij teweegbracht.