Irma Brunner, Édouard Manet
Tussen 1879 en 1882 maakte Manet een prachtige serie pastelportretten van vrouwen. Dit medium bood hem frisheid, levendige kleuren en een poedervormig materiaal dat het gezicht meer flatteerden dan verf. De mooie mensen uit de high society of de demi-monde waren verrukt over hun portretten. De kunstenaar wilde ook de grote societyportrettisten van toen in de mode, zoals Charles Chaplin, uitdagen.
Manet koos ervoor om zijn vriendinnen te laten poseren in hun meest elegante kleding, vaak met een grote donkere hoed of toque, en zou hun bleke teint omringen met zwart. Terwijl Degas pastel op dezelfde manier gebruikte als een klassieke portretschilder, was zijn verlangen om de persoonlijkheid van het model te weerspiegelen niet terug te vinden in Manet's werk. Hij schilderde zijn pastelportretten van de dames die naar zijn atelier kwamen zoals hij zou bloeien, waarbij hij zich concentreerde op hun schoonheid en elegantie.
Hier belichaamt Irma Brunner alle elegantie van de jaren 1880, die ze in overvloed uitstraalt. Manet kiest voor een decoratieve stijl die ook doet denken aan de Italiaanse portretten uit de 15e eeuw. Alles is gecontrasteerd en geschetst: het profiel van haar gezicht en het fluweelzachte zwarte haar, haar roze blouse die tegen de grijze achtergrond uitsteekt. Het vleugje rood op haar lippen kruidt en voegt een zekere pikantheid toe aan deze elegante harmonie.
