Isaac Israëls - Het restaurant Mille Colonnes in Amsterdam

van Atelier Liesjes

In een schemerig cafévertrek buigt een ober in een zwarte jas, met een wit overhemd en een wit schort, zich voorover naar een tafel. Aan de andere kant van het tafeltje leunt een vrouw met een donkere hoed en een lichtgrijs mantelpak naar voren, de elleboog op het blad; achter haar doemt het gezicht van een man met een hoge hoed op. Links zit nog een gestalte in een bruinrode jas, nauwelijks meer dan een vlek. Op de tafel staat een wit gedekt blad met kopjes en schoteltjes, en midden in het donker glimt een enkele blauwe toets. Het vertrek eromheen lost op in brede, vochtige streken van zwart, sepia en grijs. Aan de wand achter de figuren hangt een spiegel die niet meer is dan een paar lichte strepen.
Israëls schilderde deze aquarel met de snelheid van een ooggetuige. De verf is nat in nat gezet, de contouren zijn opengebroken en de vormen worden vooral gedragen door het contrast tussen de donkere partijen en het ivoorwit van schort, kraag en tafellaken. Die losheid is typerend voor het impressionisme van de Amsterdamse school rond 1890, waarin het moment belangrijker is dan de afwerking. De sfeer is die van een druk restaurant in de vroege avond: warm, rokerig, vol beweging en gesprek. Het blad is klein van formaat en groot van gebaar.
Isaac Israëls (Amsterdam 1865 - Den Haag 1934) was de zoon van Jozef Israëls en groeide op tussen de schilders van de Haagse School. Hij studeerde aan de academies van Den Haag en Amsterdam en ontwikkelde een geheel eigen, snelle stijl waarin hij het stadsleven observeerde: cafés, theaters, modieuze vrouwen, soldaten en straatmuzikanten. Zijn werk is vertegenwoordigd in de grote Nederlandse musea. Een levendig, decoratief blad voor een interieur met karakter.