Isidore Meyers - Bij mijn buurman

van Atelier Liesjes

Een man in een grijsblauwe kiel en een donkere broek, met een pet op, loopt met een volle mand groente over een erf naar links weg; we zien hem op de rug, de schouders licht voorovergebogen. Rond zijn voeten pikken kippen in het zand: een witte hen, een bruine kip, een zwart-witte haan en verderop nog een paar hoenders. Achter hem staan oude bakstenen bijgebouwen onder een hoog, met rode pannen gedekt dak; in het midden een raam met een witte omlijsting en donkere ruitjes, rechts een open deur in een blinde muur. Tegen de gevel staan een houten ton, een tobbe en een bank, en boven de nok steken de bruingele kruinen van herfstbomen uit. De hemel is egaal grijs, het erf vochtig van kleur.
Meyers schilderde dit erf zonder opsmuk, als een fragment uit de dagelijkse gang van zaken. De man is geen personage maar een bewoner, en de kippen zijn even belangrijk als hij. De verf is stevig en droog opgebracht, met korte streken in het metselwerk en in de veren, en de kleuren zijn terughoudend: baksteenrood, grijsgroen, oker, umber en ivoorwit in de kozijnen. De stijl is realisme in de lijn van de School van Tervuren, waarin het gewone leven op het platteland hoofdonderwerp werd. Juist die gewoonheid maakt het doek overtuigend: er gebeurt niets bijzonders en alles is in beweging.
Isidore Meyers (Antwerpen 1836 - 1917) was een Belgische landschaps- en genresschilder die nauw verbonden was met de schilders van Tervuren en Kalmthout. Hij trok met zijn vrienden de natuur in om ter plaatse te werken en koos bij voorkeur dorpsgezichten, erven, molens en polderlandschappen. Zijn werk kenmerkt zich door een ingehouden palet en een nuchtere, directe observatie. Een warm, huiselijk werk voor een landelijk of klassiek interieur.