Isidore Meyers - De Schelde bij Mariekerke

van Atelier Liesjes

Aan de rand van een brede rivier staat een ronde stenen molen, waarvan de wieken schuin omhoog wijzen en een deel van het hekwerk ontbreekt. Rechts ervan liggen een huis met een rieten dak en een pand van rode baksteen met witte luiken verscholen tussen het geboomte, en loopt een dijk met graspollen langs het water. Op de voorgrond is de oever drooggevallen: een tiental houten roeiboten ligt schots en scheef op het natte zand, de riemen nog over de rand. Links liggen zeilschepen met hoge masten aan de kade; in de verte, waar de rivier zich verbreedt, tekent een kerktoren zich af boven een dorp. Een vrouw in een rode rok loopt over het jaagpad. De lucht is bedekt met dikke, parelgrijze wolken.
Meyers hield van dit soort grijze, waterrijke landschappen, waarin de lucht de helft van het doek inneemt en het water dat licht zwak teruggeeft. De toets is breed en dun, bijna aquarellistisch in de verte, en de kleuren blijven dicht bij elkaar: parelgrijs, saliegroen, umber, een spoortje rood. De stijl is realisme, verwant aan de School van Tervuren en aan de schetsmatige landschapsopvatting die in de jaren zeventig en tachtig in Vlaanderen werd gekoesterd. Het tafereel ademt de stilte van een windstille dag aan de Schelde, vlak voor of na de regen.
Isidore Meyers (Antwerpen 1836 - 1917) behoorde tot de generatie Belgische schilders die het landschap in de open lucht bestudeerden en de Scheldestreek tot hun werkterrein maakten. Hij schilderde dorpen, molens, dijken en vooral veel water, steeds met een gedempte toon en een eenvoudige, heldere compositie. Mariekerke, aan de Schelde tussen Dendermonde en Temse, keerde in zijn werk regelmatig terug. Een sfeervol riviergezicht voor een rustig, klassiek interieur.