Jacques-Émile Blanche, Het strand van Dieppe in augustus, 1893

van Atelier Liesjes

Een zomerse dag op het strand van Dieppe, met de zee als een brede band van zeegroen en grijsblauw. Links staat een rood-wit gestreepte strandtent, met daarvoor twee houten stoelen in het grind. In het midden is een witte roeiboot op het kiezelstrand getrokken; het interieur van de boot kleurt rood en roomwit. Rond de boot zit een groep badgasten op de stenen: een vrouw met een rode doek om het hoofd en een zwart-wit gestreepte jurk, een heer met een strohoed, dames in lichte japonnen. Aan de waterlijn staan baders in donkere pakken en hoeden; aan de rechterkant, naast een rood-wit gestreepte parasol, wacht een gezelschap in het wit. In de verte sluit een krijtklif de baai af. Het water is onrustig; de branding staat als een rij witte streepjes langs de kust. Op de voorgrond ligt het strand vol kiezelstenen, paarsgrijs en roze in de schaduw.
Alles is in één beweging geschilderd: de kielen, de tenten, de hoeden en de figuren zijn met korte, natte streken neergezet en blijven aan de rand van de vorm. Het licht is dat van augustus, hoog en melkwit, zodat de schaduwen kort en grijs blijven. De sfeer is die van de nieuwe vrijetijd aan zee, een burgerlijk strandleven dat in de jaren negentig van de negentiende eeuw in zwang kwam. Blanche schildert de kust als een schouwspel van mode: badcostumes, parasols en hoeden vertellen hier meer over de tijd dan de zee.
Jacques-Émile Blanche (Parijs 1861 - Offranville 1942) was een Franse portret- en landschapsschilder uit de kring van Manet, Degas en Whistler. Hij schilderde de badplaatsen van Normandië, waar zijn familie een huis had, telkens als een luchtig toneel van mode en zon. Een fris, zout werk voor een kamer met veel daglicht.