Jacques-Émile Blanche, Portret van de romanschrijfster Colette, 1905

van Atelier Liesjes

"Een jonge vrouw zit op een lage bank, het bovenlichaam iets naar links gedraaid, het hoofd gebogen en de ogen neergeslagen. Ze draagt een japon van ivoorwit en bleekroze zijde: een zwierige, gerimpelde mouw valt over haar bovenarm, het decolleté is afgezet met fijn kant en de rok ligt in brede plooien om haar heen. Haar donkere haar is kort en golvend, met een bleekroze strik boven op het hoofd. De rechterhand ligt tegen haar hals, de linkerarm rust op een oranjerode doek die over de bank hangt. Aan haar voeten, naast de witte satijnen schoentjes met zwarte strikken, zit een kleine zwarte hond; op de donkere vloer liggen twee oranje vruchten. In de rechteronderhoek staat de signatuur van de schilder.
Tegen een grauwbruine, bijna effen achtergrond komt het bleke vlees en de glanzende stof des te sterker uit. Blanche schildert de huid met lange, vloeiende halen en de zijde met snelle, krassende streken, zodat het licht op de stof lijkt te bewegen. De houding is die van een geportretteerde die zich even afwendt: geen representatief portret, maar een intiem, bijna verlegen ogenblik. De stijl is realistisch met een impressionistische toets. De achtergrond is met brede, natte halen geschilderd en blijft vaag, zodat alle aandacht naar het gezicht en de schouders gaat. Blanche bewonderde Whistler en de Engelse portrettisten; dat is te zien aan de terughoudende kleur en aan de lange, slanke lijn van de japon.
Jacques-Émile Blanche (Parijs 1861 - Offranville 1942) kwam uit een welgesteld milieu: zijn vader was een beroemde zenuwarts en het huis in Passy was een ontmoetingsplaats van schilders en schrijvers. Hij schilderde de portretten van de schrijvers, musici en dandy's van zijn tijd, van Proust tot Debussy, en was zelf een gevierd causeur en essayist. Zijn werk hangt in Franse musea. Een verfijnd, melancholiek vrouwenportret voor een salon of boudoir."