Jakob Smits, Kempens interieur, 1922

van Atelier Liesjes

Een boerenkamer met een laag plafond van donkere houten balken en witgekalkte muren. Links valt het licht binnen door een venster met zware tralies; buiten is een tuin met een vruchtboom en de rode pannen van een dak te zien. Rechts neemt een brede, roodbruine schouw met een houten schoorsteenmantel een groot deel van de wand in; op de plank staan drie borden, boven de schouw hangt een klein, donker schilderijtje. In het midden staat een groen geschilderde tafel met daarop een kleine witte klok. Achter de tafel staat een man met pet, donker vest en opgerolde witte hemdsmouwen, de handen gevouwen, het gezicht in het licht. Links zit een vrouw met een zwarte muts in profiel, naast haar een kind in een rood bovenstuk; rechts van de tafel staat een jongen met pet. Op de vloer rechts zit een meisje in een wit schort, bezig met iets in haar schoot.
De kleuren zijn sober en warm: gebroken wit, groen, umber, roodbruin en zwart, met het rood van het kind en van de schouw als enige felle accenten. Het licht komt van één kant en verdeelt de kamer in een heldere en een donkere helft. Smits schildert de gezichten niet als portretten maar als vormen in het licht; de familie zit bijeen zonder iets te zeggen, en juist die stilte maakt het tafereel indringend. Het is een genrestuk in de traditie van de Vlaamse boerenschildering, uitgevoerd met dikke, korrelige verf.
Jakob Smits (Rotterdam 1855 - Achterbos bij Mol 1928) bracht het grootste deel van zijn leven door in de Kempen en werd de centrale figuur van de Molse School. In dit late interieur uit 1922 komt zijn voorkeur voor eenvoud, duisternis en zwaar geschilderd licht het duidelijkst naar voren. Een ingetogen, warm familiebeeld voor een klassiek interieur.