James Ensor, Badhut op het strand, 1876

van Atelier Liesjes

Op een leeg strand staat een badhuisje op vier wielen: een witgeschilderd houten kastje met een licht hellend dak van planken, een deurtje aan de rechterkant en links een klein venster met een donkerrode luik. Op de zijwand is met donkere verf het nummer 164 geschilderd. Twee grote, met spaken doorsneden wielen dragen de voorkant, twee kleinere de achterkant. Het hutje staat alleen op het zand, en de lange, grijze schaduw ervan valt naar rechts over de vlakte. Aan de horizon is het strand leeg tot de rand van het doek. Achter het strand ligt een brede band van staalblauwe zee, met een vage horizon en rechts een flauwe aanduiding van land of schepen. Daarboven stapelen zich wolken in grijs, roomwit en parelgrijs, tot het doek bijna helemaal gevuld is.
Dit is een vroeg werk, geschilderd lang voordat Ensor zijn maskers en skeletten zou maken. De stijl is nog die van het realisme: een gewone, onopgesmukte werkelijkheid, gezien zonder verhaal en zonder menselijke figuren. De kleuren zijn beperkt tot grijs, blauwgroen, room en beige, en de verf is dun en mat opgebracht, met zichtbare streken in de lucht. Juist die leegte maakt het beeld bijzonder: het badhutje staat te wachten op badgasten die niet komen, en het strand ligt er verlaten bij. Alleen de wielen, het deurtje en het nummer op de wand geven het kastje iets bijna menselijks.
James Ensor (Oostende 1860 - Oostende 1949) groeide op in Oostende, waar zijn familie een souvenirwinkel dreef, en studeerde aan de academie van Brussel. Zijn vroege werk bestaat vooral uit zeegezichten, interieurs en stillevens in een sober, naturalistisch palet. Later werd hij de schilder van maskers, botten en kleurige fantasieën. Zijn vroege kustwerk wordt tot het Belgische realisme gerekend. Een verstild, zeldzaam strandgezicht voor een kustinterieur.