James Ensor, Namiddag in Oostende, 1881

van Atelier Liesjes

In een schemerig, bruingroen vertrek zitten twee vrouwen aan een ronde tafel. Links zit een vrouw in een lange, okere jurk met een wit kraagje en een rieten hoed met een gele strik; haar gezicht is bleek en ze kijkt naar de kijker. De jurk valt in zware plooien tot op de grond. Rechts, half afgewend, zit een tweede vrouw in een groene jurk met witte kraag, haar handen bij een kopje. Op de tafel, bedekt met een roodbruin kleed, staat een zwart dienblad met een zilveren theepot, een melkkan en kopjes. Achter hen rijst een marmeren schouw met een klok en twee vazen; rechts valt door een hoog venster een laatste, grauwe daglicht naar binnen. Linksonder staat de signatuur.
Het interieur is met brede, vlekkerige streken neergezet, bijna als een aquarel in olieverf: de wanden, het vloerkleed en de meubels lossen in elkaar op, alleen de gezichten en de tafel blijven scherp. De theetafel met zilverwerk is het enige dat glanst in dit donkere vertrek. De sfeer is die van een stille namiddag in een burgerhuis, waarin de tijd traag voorbijgaat; geen verhaal, geen drama, alleen licht en gezelschap. Ensor schilderde dit soort intimistische interieurs in zijn vroege jaren, in een realisme dat verwant is aan het werk van zijn landgenoten en aan de Franse naturalisten.
James Ensor (Oostende 1860, Oostende 1949) was nog geen twintig toen hij dit binnentafereel maakte, kort na zijn eerste jaren aan de Brusselse academie. Het is een van de vroegste interieurs die hij bewaarde. Later zou hij het vertrek verruilen voor maskers, skeletten en een fel, satirisch palet, maar de belangstelling voor licht en stilte bleef. Een warm, verstild werk voor een klassiek interieur, met de charme van een vroege Ensor.