James Ensor, Sloepen, 1890

van Atelier Liesjes

Vier of vijf platte visserssloepen liggen bij elkaar op een licht golvend water, deels met geheven of half gestreken zeilen in okergeel, roodbruin en gebroken wit. De masten zijn dunne, trillende lijnen tegen de lucht, met hier en daar een rode wimpel; de schepen hebben groene en rode rompen en lopen taps toe aan beide uiteinden. Aan de horizon ligt links een lage groene dijk met wat bebouwing. Boven alles een enorme lucht van witte, opgetuimde wolken tegen blauwe partijen, met lange diagonale streken geschilderd. Het water is met korte, horizontale streken geschilderd die het licht in kleine vonken breken. Rechtsonder staat de signatuur met het jaartal 1890.
De verf is dun en schilderachtig, met veel doorkijk naar het doek en snelle, schetsmatige halen; water en lucht zijn bijna met dezelfde beweging geschilderd. De kleuren zijn zacht en zilt: zeegroen, loodgrijs, oker, karmijnrood en ivoorwit, met het rood van de wimpels als enige felle accent. De horizon blijft laag, zodat de lucht de schepen bijna opslokt, en de dikke, bijna wollige wolken zijn met een brede borstel neergezet. Sloepen is een impressionistisch havenschilderij waarin niet de schepen maar het licht en de wind de hoofdrol spelen; de sfeer is die van een heldere, koude dag op de Noordzee.
James Ensor (Oostende 1860, Oostende 1949) schilderde de rede van Oostende zijn hele leven lang, van donkere vissersboten tot baders en strandtaferelen. De kust was zijn atelier: hij werkte bijna altijd buiten, aan het strand en in de haven. Zijn losse, nerveuze toets en zijn zin voor grijs en parelmoer maakten hem tot een van de eerste Belgische impressionisten. Dit ruime, luchtige havengezicht brengt de zilte sfeer van de kust naar binnen.