Jan Fijt, Jachtbuit

van Atelier Liesjes

Een dode haas hangt ondersteboven aan zijn achterpoten, het lange lijf zwaar naar beneden, de buik licht en de rug bruin gevlekt. Schuin over hem heen ligt een jachtgeweer met een lange houten kolf, van linksonder naar rechtsboven. Rondom ligt de buit uitgestald: links op een steen een grote, bruin gespikkelde vogel, daarnaast een gevlochten fles en een houten kooi met leren riemen; in het midden een grote grijswitte gans met een oranje snavel, en daaronder een hele reeks kleinere vogels, patrijzen, snippen en een gaai met blauwe vleugel, die over een wit doek zijn uitgespreid. Rechts, achter een rots, komt de kop van een jachthond tevoorschijn, roodbruin met witte snuit en hangende oren, de blik op de buit gericht. Fijt schildert de veren, de vacht en het hout met grote virtuositeit: korte, krassende streken in het dons, langere halen in de haas, en een warme glans op de geweerkolf. Het palet is diep en aards, met umber, oker, roodbruin en grijsgroen, tegenover het heldere wit van het doek onder de vogels. De achtergrond is donker: grote, zware bladeren links en een lucht vol grauwe wolken, met rechts een smalle streep oranje aan de horizon. Het geheel is een pronkstuk van de jacht, maar ook een stilleven over dood en vergankelijkheid, waarin het leven van de hond en de dood van de vogels naast elkaar staan. Jan Fijt (Antwerpen 1611 - 1661) was een Vlaamse schilder van jachtbuit, honden en vogels. Bij Frans Snyders leerde hij de fijne techniek van het dierstuk; in 1630 werd hij meester in het Antwerpse gilde en later reisde hij naar Italië. Zijn jachtstukken zijn beroemd om hun levendige textuur en om de losse, schilderachtige toets waarmee hij veren en vacht weergaf.