Jan Stobbaerts, De molen van het Kiel

van Atelier Liesjes

Een hoge windmolen doemt op boven een lage heuvel; alleen de brede, donkere kuip en de askop met de roeden zijn te zien, met daarachter een grauwe lucht. Linksboven steekt een donkere, schuine balk van de roede boven de kap uit. Onder de kap loopt de witgekalkte, taps toelopende romp, breed en bijna vormeloos geschilderd. Voor de molen wacht een groene boerenkar, volgeladen met zakken en hooi. Twee bruine paarden zijn ervoor gespannen; ze staan rustig naast elkaar, de koppen laag, de donkere manen en de blanke neuzen afstekend tegen het vale licht. Rechts is het grote houten wagenwiel met ijzeren beslag te zien. De grond is een smalle zandweg met graspollen en een paar vochtige plekken.
Het is een laag, breed beeld, waarin de molen als een schaduw boven het land hangt en de paarden de voorgrond bewonen. Stobbaerts schilderde de omtrekken met brede, snelle streken en liet de details vervloeien: de wieken, de zakken en het hout zijn eerder aangeduid dan uitgewerkt. Het palet van grijsgroen, okergeel en dof roodbruin geeft de sfeer van een bewolkte, vochtige dag op het Vlaamse platteland; aan de horizon blijft het land vaag en leeg. Zo wordt een gewone werkdag bij de molen een tijdloos beeld van landarbeid, dicht bij de romantische traditie maar zonder enige opsmuk.
Jan Stobbaerts (Antwerpen 1838 - Schaarbeek 1914) groeide op in Antwerpen en bleef de omgeving van de stad en haar polders zijn hele leven schilderen. Molens, vee en jaarmarkten vormen de kern van zijn werk; hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste Belgische realisten van de negentiende eeuw. Zijn doeken hangen in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen. Een landelijk, stemmig werk voor een boerderij of landhuis.