Jan Stobbaerts, Paardenstal

van Atelier Liesjes

In het halfduister van een stal staan drie paarden achter een lage voederbak van ruwe planken. Links steekt een roodbruine kop boven de rand uit, in het midden vlakt een wit paard met grijze schaduwen tot een brede lichte vlek, rechts buigt een donkerbruin dier de hals omlaag. Aan de zoldering hangen een lantaarn en een stuk textiel, in de linkerhoek staat een groot vat, rechts een ton naast een teerton. De vloer is aangestampte aarde met een groene waas van vocht en mos. Achter in de stal opent zich een deuropening naar de buitenlucht, waar een man in een blauw hemd en met een pet zijn rug naar ons toekeert. Zijn gestalte wordt bijna opgeslokt door het donker.
Stobbaerts schildert de stal als een ruimte die naar hooi, mest en paarden ruikt, zonder enige idealisering. Het palet is nauw en aards: umber, gebrande omber, okergeel, grijsgroen en het ivoorwit van het middelste paard. De verf is vlot en soms schraal opgebracht, met lange halen in de flanken en korte, krassende streken in het stro. Het licht valt van achteren en van rechts binnen, waardoor de koppen van de dieren oplichten tegen een bijna zwarte achtergrond. Zo ontstaat een realisme dat aan de zeventiende-eeuwse stalschilders herinnert en tegelijk modern is in zijn losheid. Er zit geen verhaal in het beeld, alleen de trage tijd van de stal.
Jan Stobbaerts (Antwerpen 1838 - Antwerpen 1914) was een Antwerpse schilder en etser die het boerenleven tot zijn terrein maakte: stallen, koeien, slachtplaatsen en paardenmarkten. Hij werkte bij voorkeur buiten de stad, in de Kempen en op het platteland rond Antwerpen, en gold in zijn tijd als een van de eerlijkste waarnemers van het landelijke bestaan. Zijn werk is in Belgische musea vertegenwoordigd. Rechtsonder staat zijn signatuur. Een donker, warm stalstuk voor een landelijk of rustiek interieur.