Jan Stobbaerts, Slachterij

van Atelier Liesjes

In een betegelde slachtkamer hangt een zwarte koe aan touwen die via een katrol aan de zoldering zijn bevestigd. Het dier is van opzij gezien, de kop naar links, de poten nog net boven de vloer. Bij de achterpoten hurkt een man in een groen hemd en een donkere broek; hij heeft zijn handen bij het kniegewricht en kijkt geconcentreerd naar zijn werk. Aan de andere kant staat een vrouw in een grijs schort en een donkere rok; met beide handen houdt ze de horens vast en ze kijkt over de rug van het dier heen, recht naar de beschouwer. Rechts staat een houten tafel met een mes, aan de muur hangt een steelpan, een teil en een emmer staan op de rode plavuizen. Het licht valt schuin over de stenen en tekent de schaduw van het touw.
Stobbaerts schildert dit werk als een esquise, een snelle studie: rechtsonder noteert hij die aanduiding bij zijn signatuur. De verf is hier en daar dun en schraal, de randen van de figuren zijn zacht, de achtergrond is nauwelijks uitgewerkt. Het palet blijft aards en warm: roodbruin, oker, grijsgroen en zwartbruin, met het roomwit van de hemd van de man als enige heldere noot. Het tafereel is allerminst heroïsch, maar het heeft de ernst van arbeid die geen publiek kent. Juist die onopgesmukte blik maakt het werk bijzonder.
Jan Stobbaerts (Antwerpen 1838 - Antwerpen 1914) koos zijn motieven in de slachthuizen en veemarkten van Antwerpen, waar hij als jonge schilder rondliep. Hij wordt gerekend tot het Belgische realisme en werd gewaardeerd om zijn directe, ongepolijste waarneming van dieren en het boerenbedrijf. Naast olieverf maakte hij etsen met dezelfde onderwerpen. Een sober, krachtig werk voor een interieur waar men een eerlijk stuk schilderkunst aan de muur wil.