Jan Stobbaerts, Slachterijstal

van Atelier Liesjes

In een schemerige stal staan twee koeien naast elkaar op een vloer van aangestampte aarde. De linker is roodbruin met grote witte vlekken op flank en schoft; ze staat met het hoofd naar voren en kijkt ons met een bleke kop aan. De rechter is effen donkerrood en heeft de kop diep naar de grond gebogen, waar een bos geel hooi ligt dat door het licht wordt geraakt. Rechts valt door een hoog, klein venster een koele, witte daglichtstraal naar binnen; links blijft de stal bijna zwart. In de hoeken hangen donkere schaduwen, de balken van de zoldering zijn nauwelijks te onderscheiden. Links is de muur het donkerst; daar lost de wand op in een bruine, korrelige schaduw waarin alleen een rechtopstaande staak nog te zien is. Rechtsonder staat de signatuur, zwierig in de natte verf gezet.
De huid van de dieren is met brede, vlezige streken geschilderd, het hooi met korte, lichte toetsen. Stobbaerts gebruikt een sober palet van gebrande omber, oker en groezelig grijsgroen, waarin alleen het witte vel van de linker koe echt licht geeft. Het beeld heeft geen anekdote en geen figuren: het is een studie naar houding, gewicht en duisternis, zoals de zeventiende-eeuwse veeschilders die kenden. In de donkerste partijen is de verf bijna zwart, met hier en daar een veeg grijsgroen. De losse afwerking verraadt de hand van iemand die ter plaatse werkte en niet in het atelier napolijstte.
Jan Stobbaerts (Antwerpen 1838 - Antwerpen 1914) was een van de eerste Belgische schilders die het slachthuis en de stal als volwaardig onderwerp nam. Hij exposeerde in Antwerpen en Brussel en verwierf naam met koeien, paarden en varkens, geschilderd met een bijna boerse directheid. Zijn werk wordt in Belgische musea bewaard. Een ingetogen, donker stalstuk dat in een landelijk interieur tot leven komt.