Jan Wildens, Patrijzenjacht

van Atelier Liesjes

Aan de rand van een bosje staan drie honden, de neuzen en oren gespitst. De linkerhond, wit met kastanjebruine vlekken en een zwierige, gevederde staart, werpt de kop in de nek en kijkt recht omhoog. De middelste loopt met de neus bijna tegen de grond, de derde rechts duikt half buiten het beeld omlaag in het gras. Boven hen spat een vlucht patrijzen uiteen: negen vogels met gespreide vleugels, grijsbruin met lichte flanken, in allerlei richtingen wegschietend. Links zit een ekster op een kale tak, rechtsonder scharrelt een kleine zangvogel tussen de pollen. Twee zware boomstammen omsluiten het tafereel; daartussen ligt een open landschap met een lage horizon, groene velden en een rij bomen in de verte. De lucht is zwaar van wolken, parelgrijs met een streep koud blauw.
Wildens schildert de jacht op het moment waarop de vogels opschrikken en de honden hun prooi nog niet hebben: geen bloed, geen buit, alleen spanning. De stijl is de Vlaamse barok met zijn lage gezichtspunt, zijn diagonale beweging en zijn zin voor weelderige details in vacht en verenkleed. Het palet is warm en aards, umber en oker in de bodem, saliegroen en mosgroen in de beplanting, ivoorwit in de honden, en daarboven het koele grijsblauw van de lucht. In de zeventiende eeuw waren zulke jachtstukken geliefd bij de Antwerpse burgerij, die de jacht zelf niet mocht uitoefenen maar er graag naar keek.
Jan Wildens (Antwerpen 1576 - Antwerpen 1653) werd in 1604 meester in het Antwerpse Sint-Lucasgilde en reisde in de jaren 1613 tot 1616 naar Italië. Terug in Antwerpen werkte hij nauw samen met Peter Paul Rubens, voor wiens grote composities hij de landschappen schilderde, en hij leverde de omgeving voor figuurstukken van collega's als Jan Fijt. Zijn eigen werk bestaat vooral uit bosgezichten, winterlandschappen en jachtpartijen. Een levendig zeventiende-eeuws jachttafereel voor een klassiek interieur.