Jan van Kessel, Landschap met een dorpskerk

van Atelier Liesjes

Links domineren twee zware eiken met een brede, bijna zwarte kruin; daaronder staat een vrouw bij een gemetselde put en bedient de lange zwengel. Een man in een donkere jas loopt met een stok over de zandweg en heeft een hondje bij zich. Rechts ligt een dorp: een laag huis met een rieten dak, een hogere boerderij met rode pannen, en daarachter de vierkante toren van een kerk met een smalle spits. Op de voorgrond liggen gevelde boomstammen in het gras, naast struiken met fijne witte bloemen. De lucht neemt meer dan de helft van het beeld in: zware, roomwitte wolken stapelen zich op tegen een vaalblauw, met links een gouden gloed van laag zonlicht. Aan de rand van de akker rechts staat een kleine gestalte, nauwelijks groter dan een vlek.
Het is een landschap zonder gebeurtenis: geen figuren die iets betekenen, geen mythologie, alleen een dorp dat in het avondlicht zijn werk doet. De opbouw met een donkere boompartij links en een lichte verte rechts is de klassieke formule van de zeventiende-eeuwse Hollandse landschapsschilderkunst. De kleuren zijn aards en warm: umber, olijfgroen, mosgroen, okergeel in het korenveld en het roomwit van de wolken. De verf is dun en transparant in de lucht, dekkender in het gebladerte, en de overgang van zon naar schaduw is met zachte, brede streken gezet.
Jan van Kessel (Antwerpen 1626 - 1679) is vooral bekend om zijn kleine dieren- en bloemstukken, maar schilderde ook landschappen waarin de Zuid-Nederlandse traditie van Brueghel en Rubens doorwerkt. Hij bleef zijn leven lang in Antwerpen en werd in 1645 meester in het Sint-Lucasgilde. Zijn werk hangt in musea in Antwerpen, Madrid en Wenen. Een verstild, zomers landschap voor een klassiek interieur.