Jean François Portaels, Judits bede, 1872

van Atelier Liesjes

In de schemer van een tent staat een jonge vrouw met gevouwen handen, het gezicht opgeheven en de ogen naar boven gericht. Ze draagt een oosters kostuum: een groen lijf met goudborduursel en koraalrode banden, een wijde doek met gouden medaillons die langs haar heupen valt, een zware ketting van goud en edelstenen op de borst en een hoofdband van parels en munten. Over haar haar hangt een sluier in rood en oker. Achter haar houdt een donkerhuidige dienstmaagd in blauwe sluier en roodbruine jurk de tentflap open; ze kijkt naar de vrouw, het hoofd schuin. Rechts valt het licht door de opening op het goud van de stof, links blijft de tentwand in bruine schaduw. Boven de doeken is een streep lucht te zien met een donkere bladertak.
Portaels schildert Judith zoals de negentiende eeuw haar graag zag: als een oosterse schoonheid in gebed, vlak voor zij Holofernes tegemoet treedt. De bijbelse spanning zit niet in het zwaard of het bloed, maar in de ingehouden houding en de opwaartse blik. De stijl is academisch en oriëntalistisch, met veel aandacht voor stoffen, sieraden en huidtinten. Het palet is rijk en warm: goud, jadegroen, koraalrood, umber en het diepe blauw van de sluier. De lichtval is theatraal en tegelijk intiem, alsof we door een kier naar binnen kijken naar een moment dat niemand had mogen zien.
Jean-François Portaels (Vilvoorde 1818 - Schaarbeek 1895) was een Belgisch historieschilder en oriëntalist. Hij studeerde in Parijs en reisde door Algerije, Egypte, Libanon en Palestina, waar hij zijn kleuren en kostuums vond. Als directeur van de Académie royale des Beaux-Arts in Brussel leidde hij een generatie Belgische schilders op. Rechtsonder staat zijn signatuur met het jaartal 1872. Een weelderig, theatraal werk voor een klassiek interieur.