Joseph Borio, Brug in Brussel, 1872

van Atelier Liesjes

Een aquarel van een oude hoek van Brussel, gezien vanaf het water. Links rijst een hoog, smal huis op met een rood pannendak en drie rijen vensters; halverwege hangt een uitgebouwde houten erker boven de gracht, op schuine stutten, met bloemen voor de ramen. In het midden overspant een stenen brug met twee bogen de vaart, bekroond door een huisje met een rood zadeldak en kleine vensters. Rechts staat een massief, bijna gesloten gebouw van donkere steen, eveneens met een rood dak en een schoorsteen, waarin enkele diepe vensternissen zijn uitgespaard. Achter de daken schemeren in een bleekgrijze lucht nog meer gevels en een kerktoren. Het water onderaan is grijsgroen en vrijwel rimpelloos; de gracht loopt onder de brug door en verdwijnt in de schaduw van het rechtse gebouw.
Borio werkte met fijne, transparante lagen waterverf over een nauwelijks zichtbare potloodschets. De kleuren zijn zacht en verweerd: warm grijs, oker, oudroze en het rood van de dakpannen, telkens onderbroken door het vale blauw van de lucht. Het is een topografisch stadsgezicht in de negentiende-eeuwse traditie, maar zonder de droge nauwkeurigheid van een prent: De losse wassingen en het wit van het papier doen het licht door de steegjes vallen, en de dunne potloodlijnen blijven op veel plaatsen zichtbaar onder de verf. De sfeer is die van een stille middag in een stad die nog niet is opengebroken door brede boulevards, en de mens ontbreekt bijna helemaal.
De negentiende-eeuwse Belgische tekenaar en aquarellist Joseph Borio legde met voorliefde de oude straten, bruggen en gebouwen van Brussel vast. Zijn werk hoort bij de romantische stadsgezichten waarin het verleden van de stad wordt bewaard, verwant aan de aquarellen van de Belgische school uit die jaren. Hij signeerde dit blad linksonder met zijn naam. Een verfijnd, rustig werk voor een klassiek of burgerlijk interieur.