Joseph Borio, Paleis

van Atelier Liesjes

Op een vel papier dat links en onderaan onbeschilderd blijft, heeft Borio een groot paleiscomplex opgetrokken uit potloodlijnen en ijle waterverfwassingen. Links staat een vierkante toren met een steil piramidedak en een klein dakvenster, met daarachter een reeks hoge schoorstenen. Daarnaast verheft zich een breed, hoog bouwblok met kleine, diepzwarte vensters. Rechts springt een vleugel naar voren met een dubbele arcadegalerij: twee rijen ronde bogen op slanke zuilen, waarvan de achterwand een zachte roodachtige tint heeft gekregen. Een lager paviljoen met een schilddak sluit de compositie rechts af, met daarvoor een lage muur of balustrade. Aan de voet van het gebouw zijn met enkele streken kleine figuren en een hekwerk aangeduid.
Het blad is een studie, en dat is precies zijn charme: de tekenaar zoekt de verhoudingen, zet de daken en kroonlijsten neer in grijze en bruine lijnen en laat de wassingen hun werk doen. De kleuren blijven bijna terughoudend, oker, grijs, bleekroze en een enkele koelblauwe schaduw, alsof het gebouw in de vroege ochtend staat. Zo ontstaat een architectonisch beeld dat meer over sfeer dan over bouwkundige precisie gaat, in de traditie van de negentiende-eeuwse reis- en studietekening. De lege partijen rond het paleis geven het geheel iets zwevends, alsof het gebouw nog niet helemaal is aangeland.
Joseph Borio was een Belgische tekenaar en aquarellist uit de negentiende eeuw, die zich toelegde op stadsgezichten en architectuur. Hij werkte met potlood en waterverf, vaak op groot formaat, en koos zijn onderwerpen in de oude kernen van Brussel en elders in het land. Zijn bladen worden gewaardeerd om de losse, trefzekere lijn en het gevoel voor steen en licht, en duiken regelmatig op in Belgische collecties. Een ingetogen, elegant werk voor een klassiek interieur of een studeerkamer.