Karl Wilhelm Diefenbach, Dodeneiland, ca 1905 van Atelier Liesjes

Een mythisch plaatje van het eiland der doden waar een persoon naartoe geroeid wordt met een roeiboot onder een donkere lucht. Lugubere mythologie uit een vergeten tijd over de dood.

Het dodeneiland is gebaseerd op een oude Italiaanse legende over een overleden persoon die zelf in zijn doodskist stapt. Ook zijn er associaties herkenbaar met de Griekse mythologie. De staande figuur kan geïnterpreteerd worden als een oude priester, het donkere water roept het beeld op van de rivier de Styx waarover de gestorvenen naar het rijk der doden werden geroeid. De ramen in de rotsen suggereren het idee van een graftombe.

Het belangrijkste thema van het schilderij kan worden getypeerd als: de transitie van leven naar de dood. De interpretatie van Böcklin geeft daarbij geen enkele referentie aan fysiek verval, in lijn met het in die tijd heersende taboe: over de dood werd niet gesproken, laat staan over de aftakeling van het lichaam. Er werd een beeld gecreëerd alsof het leven na de dood naadloos doorliep, toentertijd ook gestalte krijgend in monumentale grafmonumenten voor de rijkeren. Ook Böcklins werk past in dat denken.

Het dodeneiland (Duits: Die Toteninsel) is een reeks schilderijen van de Zwitserse kunstschilder Arnold Böcklin (1827–1901). Daar moet dit werk op gebaseerd zijn.

Karl Wilhelm Diefenbach (21 februari 1851, Hadamar, toen onderdeel van het hertogdom Nassau, nu Hessen - 15 december 1913) was een Duitse schilder en sociaal hervormer. Hij was een pionier van de naturisten en de vredesbewegingen. Zijn ideeën omvatten leven in harmonie met de natuur en afwijzing van monogamie, zich afkeren van elke religie (hoewel hij een theoloog was) en een vegetarisch dieet.
Als schilder was Diefenbach een onafhankelijke vertegenwoordiger van het symbolisme.