Kruisdraging, Pieter Brueghel de Jonge uit de oude meesters collectie

In een lange stoet wordt Christus voor zijn executie naar Golgotha geleid. Op de terechtstellingsplaats staat reeds een groep nieuwsgierigen te wachten wanneer daar de eerste ruiters van het escorte toekomen. Achter deze soldaten volgt een open kar waarin de goede en de slechte moordenaar meegevoerd worden, elk met zijn biechtvader naast zich. Daarachter volgt nog een groep lansknechten. Vervolgens komt Christus, die met de hulp van Simon de Cyrener zijn kruis voortsleept en omstuwd wordt door een hatelijke bende trekkende en sleurende beulen. Voor Hem knielt Veronica om met een sudarium zijn gelaat te betten. Achter Christus volgen, hoog gezeten op hun paarden, Pilatus en de hogepriester, die de terechtstelling moeten bijwonen. Vanop een rotsblok bij de rechter benedenhoek kijken Onze Lieve Vrouw, Johannes Evangelista en de Heilige Vrouwen wenend op de voorbijtrekkende stoet neer. Volgens Van Bastelaer en Hulin de Loo (1907) gaat de onderhavige compositie terug op een verloren origineel van de Oude Breugel. Terecht echter beschouwen Glück (1932) en Tolnay (1935) deze Kruisdraging als een originele compositie van Pieter de Jonge, hoewel in zeer hoge mate geïnspireerd door het gelijknamig werk van zijn vader in het Kunsthistorisches Museum, Wenen. Talrijke herhalingen, onder meer in de Galleria degli Uffizi, Florence, het Statens Museum for Konst, Kopenhagen, het Szepmüveszeti Muzeum, Budapest.

Pieter Brueghel de Jonge (Brussel, 1564 of 1565 - Antwerpen, 1638) was een Zuid-