Max Pechstein, Forellenvijver in Gliesnitz, ca 1944 van Atelier Liesjes

Een sereen, expressionistisch landschap in olieverf: een rustige forellenvijver of beek centraal in het midden, omringd door hoge, donkere bomen met kale takken (typisch winter of vroege lente). De wateroppervlakte reflecteert de blauwe hemel en wolken in tinten blauw en groen, met subtiele rimpelingen. Op de achtergrond glooiende groene heuvels met verspreide boerderijen of huisjes (wit met rode daken) en een dichte bosrand. De hemel is bewolkt met een lichte gloed, de kleuren zijn gedempt maar harmonieus (groen, blauw, bruin, grijs); de penseelstreken zijn dik en expressief, met een melancholische, introspectieve sfeer.
Betekenis
Dit werk uit ca. 1944 ontstond tijdens de laatste oorlogsjaren, toen Pechstein grotendeels geïsoleerd leefde in Gliesnitz (nu Glisno bij Szczecin, Pommeren). De forellenvijver symboliseert rust, zuiverheid en een toevlucht in de natuur te midden van oorlog en dreiging (hij was als "entartet" verboden en leefde in relatieve afzondering). Het landschap viert eenvoud en verbondenheid met het platteland, als een vorm van innerlijke ontsnapping en hoop op vrede. Het contrasteert met zijn eerdere felle kustwerken; hier domineert een ingetogen, bijna contemplatieve toon.
Techniek
Olieverf op doek: dikke, expressieve penseelstreken met impasto voor textuur in bomen en water, gecombineerd met gedempte, harmonieuze kleurenpalet. Weinig harde contouren, meer vloeiende overgangen en reflecties voor diepte en atmosfeer – typisch voor Pechsteins latere, meer ingetogen stijl in de oorlogs- en naoorlogse jaren, met behoud van expressionistische emotie maar minder felle contrasten.

Hermann Max Pechstein (Zwickau, 31 december 1881 – Berlijn, 29 juni 1955) was een kunstschilder uit Duitsland. Pechstein wordt gezien als een belangrijk vertegenwoordiger van het expressionisme. In 1918, na de Eerste Wereldoorlog, was Pechstein medeoprichter van de Arbeitsrat für Kunst en in 1922 werd hij lid van de Pruisische Kunstacademie.