Mist boven de Stuibenwaterval

van Marcel Hechler

Die ochtend hing de mist zo laag over de hellingen dat ik het bovenste deel van de Stuibenval nauwelijks kon onderscheiden. Dat is precies wat me hierheen heeft getrokken: niet het ansichtkaartachtige zonnige weer, maar deze stille, natte dag waarop de vallei haar kleuren verbergt en alleen het groen van de sparren en het wit van het water overblijven.

De waterval strekt zich uit over de hele rotswand, in vele stromen die zich rond de donkere stenen splitsen en weer samenkomen. Wie goed kijkt, ontdekt rechtsboven een tweede waterstroom die gewoon in de mist verdwijnt — alsof de berg niet helemaal wil prijsgeven waar het water vandaan komt. Links staat het naaldbos dicht en donker, rechts schitteren kleine moskussentjes en klavertjes op de natte rots.

Ik heb het water bewust zacht laten stromen, zodat het zijdezacht over de randen glijdt. Zo krijgt de hele scène iets rustigs, bijna dromerigs, hoewel er voortdurend beweging in zit.

Voor mij vertelt de foto over de stille kant van de bergen — over dagen waarop je nat wordt en toch blijft, omdat de sfeer alles waard is. Aan de muur brengt het precies deze rust in een ruimte: een woonkamer, een slaapkamer of een plek waar je even diep adem wilt halen.