Friedrich Wilhelm Theodor Heysers Ophelia is een ontroerende weergave van Shakespeares tragische heldin uit Hamlet. Het schilderij toont haar vredig drijvend in een met bloemen bezaaid beekje, op de drempel van de dood. Heyser vangt de romantische tegenstelling tussen schoonheid en vergankelijkheid: de serene rust van Ophelia tegenover de duistere natuur die haar omringt. De bloemen symboliseren haar korte leven, terwijl het stille water haar verdriet weerspiegelt en haar tot een tijdloos symbool maakt van onschuld en verloren liefde.
