Plaggenhut in De Peel van Geert Van Baelen

In het hart van het grensgebied tussen Brabant en Limburg ligt De Peel, een landschap dat ooit bekendstond als een van de meest onherbergzame plekken van Nederland. De foto van deze plaggenhut (ook wel 'spitkeet' genoemd) brengt je direct terug naar de 19e eeuw, de tijd van de grootschalige turfwinning.

Een leven van modder en zweet De Peel was destijds een uitgestrekt hoogveengebied: een zompig moeras vol mystiek, maar ook vol armoede. Voor de arbeiders die het "zwarte goud" (turf) kwamen steken, was een stenen huis een onbetaalbare luxe. Hun onderkomen werd letterlijk uit de grond getrokken. Met wanden van plaggen en een dak bekleed met heide en veen, waren deze hutten vochtig, donker en tochtig.

Eén met de natuur Wat op de foto zo mooi naar voren komt, is hoe deze hutten opgingen in hun omgeving. In de winter bood het dikke pakket heide en turf enige isolatie tegen de snijdende Peelwind, terwijl het in de zomer binnen vaak verstikkend warm was. Het was een bestaan aan de rand van de samenleving, waar de mens zich volledig moest aanpassen aan de grillen van het veen.

Tegenwoordig is De Peel een prachtig natuurmonument waar de stilte regeert. Maar als je voor deze hut staat, met de mistige horizon en de roestbruine varens om je heen, voel je nog steeds die rauwe geschiedenis. Het herinnert ons eraan dat dit prachtige natuurgebied is gevormd door de handen van generaties die hier in alle soberheid hebben geleefd en gewerkt.