Prachtige Trap in Verlaten Woning. van Roman Robroek - Foto's van Verlaten Gebouwen

Mijn recente solo-reis naar Italië eindigde bijna in een ramp. De tweede dag van mijn reis verliep heel goed en ik lag ver voor op schema. Ik had nog veel tijd voor zonsondergang, dus besloot ik de volgende ochtend als eerste naar de locatie te rijden die ik van plan was te fotograferen. Dit zou mijn planning voor de volgende dag ten goede komen, omdat deze vol zat.

Ik parkeerde mijn auto en waagde me een weg door een dicht bos in een poging de locatie te bereiken (een verlaten huis met een prachtige trap). Het was glad omdat het die dag had geregend, er stonden overal planten met doornen en er was geen duidelijk pad om te volgen, dus gebruikte ik mijn GPS-tracker om uit te zoeken hoe ik het huis kon bereiken. Het kostte me een tijdje om het huis te vinden en ik gleed onderweg een paar keer uit, maar toen ik het eindelijk bereikte en een open deur aan de achterkant zag, was ik opgelucht.

Ik keek naar binnen en zag rechts een kleine trap. In de veronderstelling dat dit de ingang van het gebouw zou zijn, stapte ik naar binnen. Toen verdween uit het niets de vloer onder mij. Ik had het geluk dat die balken sterk genoeg waren om mij vast te houden, en ik kon ze vastgrijpen. Anders lag ik een paar meter lager, in de kelder van het huis. Om op te staan ​​probeerde ik naar de trapleuning te grijpen, maar die was ook erg onstabiel. Dus moest ik mezelf op de balken duwen. Ze maakten piepende geluiden en ik was bang dat ze me niet zouden vasthouden. Gelukkig deden ze dat en ik kwam er mee weg met wat blauwe plekken, schrammen, hele vuile kleren en een hoge dosis adrenaline. Ik had nooit gedacht dat mij dit zou overkomen en dacht altijd dat ik genoeg tijd zou hebben om te reageren. Alles gebeurde in een fractie van een seconde.

De eigenlijke ingang bleek aan de andere kant van het huis te liggen en de hoofdtrap was een plaatje om te fotograferen. Op de terugweg naar de auto verdwaalde ik in het bos en omhelsde ik een paar doornstruiken. De moeite om soms een foto te maken...