Quedlinburg - Am Schlossberg van Thomas Bugdoll

Quedlinburg is een stad aan de rivier de Bode ten noorden van de Harz in het district Harz in Saksen-Anhalt. De stad werd voor het eerst genoemd in een document uit 922 en kreeg stadsrechten in 994. Van de 10e tot de 12e eeuw was de stad de zetel van het koninklijke palts van wereldlijke heersers die met Pasen werden bezocht en bijna 900 jaar lang was het de zetel van een vrouwenklooster. In de historische oude stad met zijn geplaveide straatjes, kronkelende steegjes en pleintjes staan ruim 2000 vakwerkhuizen uit acht eeuwen.

Met een meer dan 80 ha grote historisch bebouwde binnenstad is Quedlinburg een van de grootste gebiedsmonumenten van Duitsland. De gesloten middeleeuwse stadsstructuur en het enorme bestand aan vakwerkhuizen documenteren meer dan zes eeuwen vakwerkbouw in een unieke kwaliteit en kwantiteit. Gebouwen uit alle stijl- en tijdsperioden maken Quedlinburg tot een schoolvoorbeeld van de ontwikkeling van de vakwerkbouw bij uitstek. De stiftskerk St. Servatius met zijn beroemde domschat, de duizend jaar oude Wipertikirche en de resten van het klooster St. Maria op de Münzenberg herinneren aan de voorrang die deze plaats had voor de Ottoonse heersers in de 10e eeuw. De verkiezing van Hendrik, hertog van Saksen, tot koning in 919 legde de basis voor het ontstaan van de eerste Duitse staat. Hij werd in 936 begraven in zijn favoriete paleis op de Schlossberg van Quedlinburg. Het door zijn weduwe Mathilde in hetzelfde jaar gestichte vrouwenklooster ontwikkelde zich tot een hoogstaande politieke en culturele metropool van het rijk. Als paaspaleis van de Ottoonse keizers, als plaats van belangrijke hofdagen en synoden stond Quedlinburg meer dan 100 jaar in het middelpunt van de gebeurtenissen. Op 17 december 1994 werd Quedlinburg, met 80 hectare historische binnenstad met Stiftsberg, Münzenberg en Wiperti, uitgeroepen tot universeel erfgoed.