Quedlinburg - Op de Schlossberg

van Thomas Bugdoll

De Schloßberg was al in de vroege middeleeuwen het centrum van de nederzetting. Aan het begin van de 10e eeuw liet koning Heinrich I een paleis bouwen op een natuurlijk gegroeide zandsteenrots die als een steile rots uit de omgeving oprijst. Hij werd er in 936 begraven. Het vrouwenklooster van de Ottoonse dynastie, dat onmiddellijk na zijn dood op dezelfde plaats werd gebouwd, was verantwoordelijk voor de redding van de ziel van de dode koning (memoria) en was tevens een plaats van opvoeding en verzorging voor de dochters van de hoge adel.

Slechts ongeveer 500 m van de burchtheuvel, in het dal, omgeven door een zijtak van de Bode, lag het koninklijk hof in de Wipertikirche, die al aan de vader van koning Hendrik had toebehoord. Het is zeer waarschijnlijk dat de uitgebreide economische faciliteiten van de Palts zich tussen deze en de kasteelheuvel uitstrekten. Ze waren nodig om de vorst met zijn gevolg, dat tot duizend personen kon tellen, tijdens zijn verblijf in Quedlinburg te bevoorraden en te huisvesten.

De collegiale kerk van St. Servatii in Quedlinburg is een van de belangrijkste gebouwen uit de romaanse periode. De in 1129 gewijde basiliek met plat dak had al drie voorgangers. Koning Heinrich werd hier in 936 begraven.

Het kasteelmuseum is ondergebracht in de woongebouwen van het voormalige klooster.