Ree in de vroege ochtend van Harry Velders

Vaak hebben ze jou eerder door dan jij hen en blijven ze stokstijf staan kijken wat er aan de hand is. Ze hebben wat gehoord maar vertrouwen daarna op hun neus om te beoordelen wat aan er de hand is, erg goede ogen hebben ze namelijk niet. Zodra ze je ruiken gaan ze er meestal met grote sprongen vandoor dus zorg ik er altijd voor dat ik de wind tegen heb. Deze ochtend loop ik vanuit het bos rustig een veldje op en het groepje waarin ook deze jonge bok rondloopt heeft me niet in de gaten. Ik ga er, na ze wat dichter te zijn genaderd, rustig bij zitten. Ik wacht geduldig tot ze wat dichterbij komen. Wanneer je naar ze toe loopt met je grote telelens dwars voor je gezicht lijk je ook niet op een mens denk ik zo. Bij mij werkt het in ieder geval vanochtend
Nog steeds hebben ze niet door dat ik er ben en ik blijf doodstil zitten met de camera met 400mm op statief in de aanslag. Ik weet, een keer kuchen en ze hebben me door en zijn weg, en zo krijg ik vanochtend de kans om gedurende een half uur deel uit te maken van dit groepje. Een wat oudere bok en geit blijven wat op afstand maar deze jongeman nadert me rustig grazend tot op zo'n 15-20 meter. Zodra hij weer wat verder weg loopt kruip ik ook weg en laat ze verder gaan met hun ontbijt en ook ik maak me op om weer naar huis te gaan.