Rembrandt van Rijn, Man met muziekblad, 1633 van Atelier Liesjes

Vanaf de taille omhoog houdt een bebaarde man met een bleke, perzikkleurige huid, een zwarte breedgerande hoed en jas, en een brede, gelaagde, witte kraag, een stuk opgerold papier omhoog in dit verticale portretschilderij. Zijn schouders zijn naar rechts gericht, maar hij draait zijn gezicht om naar ons te kijken met donkergrijze ogen. Hij heeft een gezwollen neus en zijn volle roze lippen staan ​​iets uit elkaar. Er zitten wallen onder zijn zwaarbelichte ogen. Een lichtbruine moedervlek markeert zijn zachte wang, aan onze linkerkant, en er zijn wangen langs zijn kaaklijn. Zijn honingbruine sikje is tot een punt bijgesneden en zijn bruine krullende haar valt tot aan zijn kraag. De brede rand van de hoed loopt een beetje naar rechts van ons. Lagen witte stof creëren een brede kraag die tegen zijn borst rust en bijna tot zijn schouders reikt. Zijn donkere jas is een veld van zwart, alleen onderbroken door de doorschijnende witte manchet en de hand die hij voor zijn borst houdt. De huid van die hand, zijn linker, heeft een groenige gloed en hij draagt ​​een gouden ring aan zijn pink. Op het opgerolde papier dat hij losjes in die hand houdt, is muzieknotatie zichtbaar. Hij wordt van linksboven belicht en werpt zo een schaduw op de pindabruine muur achter hem. De kunstenaar signeerde en dateerde het schilderij bij de schouder van de man, rechts van ons: “Rembrandt f 1633.”

Rembrandt Harmenszoon van Rijn (Leiden, 15 juli 1606 – Amsterdam, 4 oktober 1669) was een Nederlandse kunstschilder, etser en tekenaar. Hij geldt algemeen als een van de grootste schilders en etsers in de Europese kunst, en als de belangrijkste Hollandse meester van de 17e eeuw. Zijn werk behoort tot de barok en is zichtbaar beïnvloed door het caravaggisme. Zijn opmerkelijke beheersing van het spel met licht en donker, waarbij hij vaak scherpe contrasten (clair-obscur) gebruikte om zo de toeschouwer de voorstelling binnen te voeren, leidde tot levendige scènes vol dramatiek.