Rembrandt van Rijn, Portret van een man met hoge hoed, ca. 1663 van Atelier Liesjes

Vanaf ongeveer zijn knieën omhoog kijkt een man met perzikhuid, gekleed in een volumineuze zwarte mantel en een hoge hoed met rand, ons recht aan op dit verticale portret. Zijn lichaam is naar links gedraaid en hij draait zijn gezicht om ons aan te kijken met bruine ogen. Hij heeft een dunne, bruine snor over zijn lichtroze lippen, die gesloten zijn. Hij heeft een lichte dubbele kin en zijn roodbruine haar valt tot op zijn schouders. Zijn brede hoed met rand heeft een hoge kroon, die naar boven toe een beetje taps toeloopt. Zijn zwarte mantel valt over zijn armen en lichaam en heeft een brede, platte, witte kraag. Twee witte kwastjes hangen onder de split aan de voorkant van de kraag. Zijn linkerhand, aan onze rechterkant, is geschraagd tegen de armleuning van een stoel en hij legt zijn hand om het houten uiteinde van de armleuning van de stoel. De muur achter hem is baksteenrood met een koffiebruine rechthoek aan onze linkerkant. Twee verticale, vaalbruine strepen lopen langs de rode muur aan onze rechterkant, achter de man. Op sommige plekken zijn penseelstreken zichtbaar, zoals in het gezicht van de man, en over het oppervlak van het doek loopt een netwerk van scheuren.

Rembrandt Harmenszoon van Rijn (Leiden, 15 juli 1606 – Amsterdam, 4 oktober 1669) was een Nederlandse kunstschilder, etser en tekenaar. Hij geldt algemeen als een van de grootste schilders en etsers in de Europese kunst, en als de belangrijkste Hollandse meester van de 17e eeuw. Zijn werk behoort tot de barok en is zichtbaar beïnvloed door het caravaggisme. Zijn opmerkelijke beheersing van het spel met licht en donker, waarbij hij vaak scherpe contrasten (clair-obscur) gebruikte om zo de toeschouwer de voorstelling binnen te voeren, leidde tot levendige scènes vol dramatiek.