Claude-Joseph Vernet was een van de bekendste landschaps- en zeeschilders van Europa in de tweede helft van de 18e eeuw. Na zijn eerste scholing in zijn geboortestad Avignon en in Aix-en-Provence reisde de 20-jarige kunstenaar in 1734 naar Rome. Hij studeerde er korte tijd bij de in Frankrijk geboren zeeschilder Adrien Manglard, maar vestigde er al snel zijn eigen reputatie. Vernet maakte schetsuitstapjes in en rond Rome en langs de Middellandse-Zeekust tot in Napels, waarbij hij scènes vastlegde die het basisrepertoire voor de rest van zijn lange carrière vormden. Hij werd al snel gegeerd door Romeinse verzamelaars, maar ook door Franse diplomaten in Italië en de vele rijke reizigers uit het noorden van de Alpen, vooral de Britten die hun Grand Tour maakten. Voor deze opdrachtgevers schilderde Vernet vergezichten van Rome en Napels, en denkbeeldige landschappen en kustscènes - vaak met z'n tweeën of met z'n vieren.
Het scheepswrak belichaamt het type marien onderwerp waarvoor Vernet het meest bekend was. Het werd in opdracht van Lord Arundell in november 1771 door Moonlight (locatie onbekend sinds ca. 1955) besteld, samen met een hanger van de Middellandse Zeekust. Het scheepswrak vormde een dramatisch contrast met de vreedzame, maanverlichte kustscène, die respectievelijk het "sublieme" (het opwekken van een gevoel van afschuw bij de toeschouwer) en het "mooie" (een aangename en rustgevende sensatie), concepten die in het esthetische discours van de d
